لباس

از نخستین لحظه‌های پیدایش تمدن، لباس چیزی فراتر از پوشش سادهٔ بدن بوده

توضیح هوش مصنوعی:

**دوران نخست**
از نخست، لباس حامل احساسات مختلف بوده — رنگ سفید حس آزادی، صلح، گاها باز بودن داره، آبی در بعضی دوران ها متعلق به اشراف بوده، و مشکی همونطور که نور رو به خودش میگیره گاها رنگ جذابی محسوب میشده. این یعنی هیچ کدوم فقط پوشش صرف نبودن.

**رنسانس تا قرن نوزدهم**
با رنسانس، در غرب بازکشف صورت گرفت. و لباس شاید بیش از همیشه به ابزار *بیان* تبدیل شد.

**قرن بیستم: بدن و ذهن**
بعد انقلاب صنعتی لباس رو تجاری سازی کرد. پارچه‌های مصنوعی، تولید انبوه و فشن خیابانی ظاهر شدند. طراحانی چون کوکو شانل، رِی کاواکوبو و ریک اوئنس و غیره بودن که لباس رو امروزی کردند.

**امروز: از ادراک تا بازتعریف**
در اوایل قرن گذشته تا دوران معاصر، بافت، وزن پارچه، و چگونگی ایستادنش روی بدن اهمیت اصلی بوده. در فشن — به‌ویژه در طراحی‌های مینیمال و استریت‌ و… اما هنوز هم بیانگر احساساته.